Hoe is het nu met...

Pepper (Signo)


Op 5 januari 2017 mocht ik Signo ophalen op de luchthaven van Rotterdam, wat heel spannend was.

Eerst wat mensen en dan als laatste twee meisjes met hele grote benches op de trolley, en ja daar zag ik dat snoetje, angstig en vol stress.

Signo komt uit Allicante. Hij werd gevonden in een container, hij gaat nu door het leven als Pepper.

Hij is zo’n lieve kleine hond, wel een deugniet maar dat komt door zijn zusje Pippa, die als grippetpupje uit de broodfok in Tilburg gered werd. Pippa is een beetje een ADHD-ertje en tweemaal zo groot als pepper, dus speelt zij altijd de baas.  Beide mocht ik adopteren met een tussentijd van 7 dagen, wat super leuk was, want ze zijn even oud en hebben heel veel aan elkaar. Mijn Pepper staat als galgo geregistreerd, maar ik vrees dat zijn mama de scheve schaats heeft gereden want veel galgo zit er niet in.

Intussen is Pepper 5 jaar en zonder deze knuffel zou het hier maar heel stil zijn.  Ik hou zielsveel van deze schatten, net zoals bij zovele anderen zijn het mijn kindjes en staat mijn leven in teken van mijn honden. Omdat Pepper gelukkig als pupje werd gevonden, heeft hij geen grote rugzak, alleen heeft hij nog steeds angst dat zijn eten afgepakt zou worden door mijn andere honden en een grom hoort daar dan bij.

Zelf doe ik nu huisbezoeken voor SDE in de regio van mijn woonplaats in België. Dit omdat ik iedere dag besef wat een geschenk het is om een adoptiehondje te hebben.